აიშა (კ.ი.მ.ა.) მოგვითხრობს, რომ (ამ
სურის) “როდესაც ალლაჰის დახმარება მოვა (შენთან, ო, მუჰამედ (ა.დ.მ.)
შენი მტრების წინააღმდეგ) დაპყრობა (მექასი) დაასრულე” (110:1) გაცხადების
შემდეგ ალლაჰის შუამავალი (ა.დ.მ.) ყოველი ლოცვის დროს ამბობდა:
“სუბჰანაკა რაბანა ვა ბიჰამდიკა, ალლაჰუმ-მაგფირ ლი (შენ შორსა ხარ
ყოველგვარი არასრულყოფილებისაგან, ჩვენო რაბო და ყველა დიდება შენია,
შემინდე, ო, ალლაჰ)”.
[ალ-ბუხარი და მუსლიმი]
სხვა ვერსია ამბობს:
ალლაჰის შუამავალი (ა.დ.მ.) ხშირად იმეორებდა დაჩოქილი, ან მიწაზე
განრთხული: “სუბჰანაკა რაბანა ვა ბიჰამდიკა, ალლაჰუმ-მაგფირ ლი (შენ შორსა
ხარ ყოველგვარი არასრულყოფილებისაგან, ჩვენო რაბო და ყველა დიდება შენია,
შემინდე, ო, ალლაჰ)”. მან აგვიხსნა, რომ დიდებულ ყურანში ნაბრძანებია
წარმოთქვა: “ადიდე ჯილდო შენი რაბისა და ითხოვე მისი შენდობა, რადგან
მხოლოდ მას შეუძლია მონანიების სმენა და პატიება” (V. 110:1). და ის
(ალლაჰის შუამავალი) სწორედ ასე იქცეოდა.
მუსლიმის გადმოცემის
ანახმად, ალლაჰის შუამავალი (ა.დ.მ.) ხშირად იმეორებდა სიტყვებს:
“სუბანაკა რაბანა ვა ბიამდიკა. ასტაგფირუკა ვა ატუბუ ილაიკა.” სანამ
გარდაიცვლებოდა. მე (აიშამ (კ.ი.მ.ა.)) ვკითხე: “ო, ალლაჰის შუამავალო! რა
არის ეს ახალი სიტყვები, რომლიც შენგან განუწყვეტლივ მესმის?”. მან
მიპასუხა: “ნიშანი მომეცა, რომ ეს სიტყვები განუყვეტლივ უნდა ვიმეორე”.
შემდეგ მან ან-ნასრის სურატი წარმოთქვა. მუსლიმის კიდევ ერთი ვერსია,
რომელიც აიშას (კ.ი.მ.ა.) უკავშირდება შემდეგია: ალლაჰის შუამავალი
(ა.დ.მ.) ხშირად იმეორებდა: “დიდება ალლაჰია და ჯილდოც ისაა; მე ალლაჰის
შეწყალებას ვეძებ და ვინანიებ მის წინაშე”. მე ვუთხარი მას: “ო, ალლაჰის
შუამავალო, მესმის ხშირად იმეორებ: “ო, ალლაჰ შენ შორსა ხარ ყოველგვარი
არასრულყოფილებისაგან, ჩვენო რაბო და ყოველაფერი რასაც ვაკეთებ შენთვისაა,
მე ალლაჰის შეწყალებას ვეძიებ და ვინანიებ მის წინაშე”. მან მიპასუხა:
“ჩემმა რაბმა მაცნობა, რომ მალე რაღაც ნიშანი მომეცემა ჩემს ხალხთან
დაკავშირებით და როდესაც ვნახავ ამ წინადადებას სულ უფრო და უფრო ხშირად
გავიმეორებ (მის სადიდებლად და ჯილდოს მისაღებად და შევევედრები პატიებას
და მივბრუნდები მისკენ). მე უკვე ვიხილე ნიშანი. გამოცხადება ან-ნასრის
სურატისა და გამარჯვება მექას დაპყრობაა”. “როდესაც
ალლაჰის დახმარება მოვა (შენთან, ო, მუჰამედ (ა.დ.მ.) შენი მტრების
წინააღმდეგ) დაპყრობა (მექასი) დაასრულე” და როდესაც დაინახავ, რომ
ადამიანები ალლაჰის რელიგიას (ისლამს) ეტანებიან. ადიდე შენი რაბის ჯილდო
და ითხოვე მისგან პატიება. რადგან ისაა, ის ვინც მონანიებას იღებს და
პატიობს”.(110:1-3)
კომენტარი: 1.
მისაღები და გამართლებულია სიტყვების “სუბანაკა რაბანა ვა ბიამდიკა,
ალლაჰუმ-მაგფირ” გამეორება რუხუსა და სუჯუდის დროს ნაცვლად სიტყვებისა
“სუბანა რანიალ-აზიმ” და “სუბანა რაბიალ-ა ‘ლა”. 2. ადამიანმა ყოველთვის უნდა გამოხატოს ალლაჰისადმი მადლიერება, როდესაც მისგან ჯილდოს (დალოცვას) მიიღებს.
(1)(7).gif)
