ქვეყნის მოსახლეობის დაახლოებით 70% – ს ქართველები, 11% –ს –სომხები, 10%– ს– რუსები დანარჩენს კი აჭარლები, აფხაზები, ოსები და სხვა პატარა ჯგუფები შეადგენენ.

 

ქართველები, რომლებიც კავკასიის ხალხთა სამხრეთ შტოს წარმოადგენენ, საკუთარ თავს თავიანთი ლეგენდარული წინაპრის, ქართლოსის გამო – ქართველს, თავიანთ ენას – ქართულს, თავიანთ ქვეყანას კი საქართველოს უწოდებენ. ქართველები მრავალ ტომად იყოფიან. ბათუმსა და აჭარაში – აჭარლები, კოლხეთის დაბლობზე – გურულები და იმერლები, დსავლეთ საქართველოს მთიანეთში – სვანები და ხევსურები, სამხრეთით მესხეთი ქართულად მოლაპარაკე თემებია.

 

აჭარლები, რომლებიც სამი საუკუნე ოსმალების ბატონობის ქვეშ იმყოფებოდნენ, საქართველოში შემავალ ავტონომიურ რესპუბლიკად ჩამოყალიბდნენ, რომლის ცენტრია აღმოსავლეთ შავი ზღვის სანაპიროზე მდებარე ქალაქი ბათუმი. თუ აჭარლები და გურულები ძირითადათ ჩაისა და ციტრუსოვანთა მეურნეობით არიან დაკავებულნი, მთიან სვანეთში მცხოვრები სვანები და ხევსურები მესაქონლეობას მისდევენ. ხევსურების სასაუბრო ენას თანამედროვე ქართულისგან განმასხვავებელი ზოგიერთი თავისებურება გააჩნია.

 

ქვეყნის უძველესი ხალხი სამხრეთში მცხოვრები მესხები არიან. ოსები, რომლებიც სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში ცხოვრობენ და ეთნიკური თვალსაზრისით ქართველებს არ ენათესავებიან, ტიპიური კავკასიური ხალხია, მუსლიმანები. ისინი საუბრობენ ენაზე, რომელიც ახლოს დგას სპარსულთან და თავს მიწათმოქმედებითა და მესაქონლეობით ირჩენენ.

 

აფხაზები, რომლებიც ასევე არ ენათესავებიან ეთნიკურად ქართველებს, ცხოვრობენ ქვეყნის ჩრდილო–დასავლეთში მდებარე აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, რომლის ცენტრია სოხუმი და საუბრობენ ენაზე, რომელიც კავკასიური ენების ჩრდილო–დასავლურ ჯგუფში შედის. აფხაზები მისდევენ მიწათმოქმედებას, მეცხოველეობასა და მეზღვაურობას. მათი ერთი ნაწილი მუსლიმანი, ნაწილი კი ქრისტიანია.

 

ქვეყანაში მცხოვრები რუსების უმეტესობას გავლენიანი ადგილი უჭირავს სახელმწიფო ორგანიზაციებში, სომხებს – სავაჭრო სექტორში, უფრო პატარა ხალხებიდან ბერძნებსა და ებრაელებს კი – ხელოსნობასა და მრეწველობაში.

 

მოსახლეობის 60% –ზე მეტი ქალაქებში, დანარჩენი სოფლებში ცხოვრობს. დედაქალაქი თბილისი იმავდროულად ყველაზე დიდი ქალაქიცაა (მისი მოსახლეობა 1991 –ში 1.279.000 იყო) სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ბათუმი, ქუთაისი, გორი, სოხუმი, რუსთავი, თელავი და ფოთი.