„სახელმწიფო და მართლმადიდებელი ეკლესია მაპროვოცირებელ ძალად იქცნენ...შეიქმნა საფუძველი,

რამდენიმე დღის წინ საქართველოში ტოლერანტობის დღე აღნიშნეს, პრემიერმა ღარიბაშვილმა კი განაცხადა, რომ ქვეყანაში შემწყნარებლობას საუკუნოვანი ტრადიცია არსებობს. რამდენად ეთანხმებით ამ მოსაზრებას?

წყარო აღებულია: Frontnews“

 
„მუსლიმთა კავშირის“ თავმჯდომარის მოადგილე ტარიელ ნაკაიძე მიიჩნევს, რომ „სახელმწიფო და მართლმადიდებელი ეკლესია მაპროვოცირებელ ძალად იქცნენ“. „Frontnews“ მასთან ინტერვიუს გთავაზობთ:
 
-         რამდენიმე დღის წინ საქართველოში ტოლერანტობის დღე აღნიშნეს, პრემიერმა ღარიბაშვილმა კი განაცხადა, რომ ქვეყანაში შემწყნარებლობას საუკუნოვანი ტრადიცია არსებობს. რამდენად ეთანხმებით ამ მოსაზრებას?
 
 
– ძალიან კარგია, რომ საქართველოში ტოლერანტობის დღე აღინიშნება და სკვერის გახსნასაც მივესალმები. ჩვენ ვამაყობთ, რომ ტოლერანტი ერი ვართ, ერთ პატარა კუთხეში მეჩეთი, სინაგაგოგა და სხვა აღმსარებლობის ტაძრები გვაქვს, მაგრამ მე ვფიქრობ, რომ ეს უფრო საამაყო ისტორიული წარსულია.
 
ტოლერანტობის „ხარისხს“ ვერ განსაზღვრავს უმრავლესობა. ამას განსაზღვრავს უმცირესობა იმის შეფასებით, თუ რამდენად შეუძლია თავისი უფლებების რეალიზება. როცა ღორის თავს აგიჭედებენ სასწავლებლის კარზე, როცა საჯარო სივრცეში, რომელიც შენც გეკუთვნის, ვერ ატარებ საჯარო შეხვედრებს მრევლთან (ვგულისხმობ „იმედის ფესტივალს“), როცა აშენებ საკულტო ნაგებობას ან სამლოცველოს ყველა წესის დაცვით და გაგიუქმებს სახელმწიფო „მშენებლობის ნებართვას“ მხოლოდ იმიტომ, რომ დომინანტი რელიგიის წარმომადგენლები ამ მშენებლობას აპროტესტებენ (ვგულისხმობ იეჰოვას მოწმეების „სამლოცველო სახლს“), როცა სამლოცველოს დაგინგრევენ და მინარეთის დემონტაჟს მოგიწყობენ და სახელმწიფო ამაში მონაწილეობას იღებს, როცა სოფლის უმრავლესობა არ გაძლევს იმის უფლებას, რომ პარასკევის ლოცვა აღავლინო (სამთაწყაროში) და გეშინია, როდის მოგაწევენ „ტაბურეტკას“ თავში, ხოლო სახელმწიფო ამ დროს დუმს, ეს ტოლერანტობის კუთხით არაჯანსაღ გარემოს ქმნის.
 
საჭიროა, მოგვარდეს მოხის მეჩეთის საკითხი, მოგვარდეს ქობულეთის პანსიონატის საკითხი და რელიგიური უმცირესობების სხვა პრობლემებიც. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია. სახელმწიფომ, უმრავლესობამ და უმცირესობამ ერთად უნდა შექმნან ისეთი გარემო, რომ არავის გაუჩნდეს განცდა, რომ  იჩაგრება ან  მეორეხარისხოვანი მოქალაქეა.
 
 
 
-         ქობულეთის პანსიონატის გარშემო განვითარებულ მოვლენებს როგორ შეაფასებდით?
 
 
– ქობულეთის პანსიონატი ჩვეულებრივი საერთო საცხოვრებელია, სადაც ბავშვები ცხოვრობენ, მათ ხელი ეწყობათ, რომ კარგად ისწავლონ და სწორი განათლება მიიღონ. აპელირება იმაზე, თითქოსდა ეს არის მხოლოდ  მუსლიმური დაწესებულება, სადაც  სხვა რაღაც ისწავლება, თითქოს იქ  ჩვენი ქვეყნის მტრები მუშაობენ, სრულიად უსაფუძვლოა.
 
თუ სახელმწიფოს ასეთი ეჭვი აქვს, მაშინ  ჩვენ ვთავაზობთ მას, მიიღოს მონაწილეობა პანსიონატების მოწყობაში, დანიშნოს ნდობით აღჭურვილი პირი, რომელსაც ხელფასს გადაუხდის და ამით პანსიონატის საქმიანობა გააკონტროლოს.
 
ანალოგიური სიტუაციაა მეჩეთების გახსნასთან დაკავშირებით. ზოგადად, ქვეყანაში არის დამოკიდებულება, რომ ქართველი მუსლიმი ან სხვა რომელიმე რელიგიური მიმდინარეობის წევრი არ უნდა იყოს.  მაგალითად, გურიაში ერთ-ერთმა სასულიერო პირმა, ვინმე საბამ განაცხადა შემდეგი რამ: „ჩვენ აჭარელ მუსლიმებს ვუქირავებთ ავტობუსებს, გადავიდნენ თურქეთში, აღავლინონ პარასკევის ლოცვა და უკანვე წამოვიყვანთო“. ეს დამოკიდებულება ქმნის იმ გარემოს, რომელიც თანდათანობით ქვეყნისთვის  პრობლემატური ხდება. 
 
 
 
-         თუმცა 2011 წელს მთავრობამ „სრულიად საქართველოს მუსლიმთა სამმართველო“ შექმნა, რომელიც სწორედ ამ პრობლემების მოგვარებით უნდა იყოს დაკავებული..
 
 
– ეს ორგანო სახელმწიფომ შექმნა ცალმხრივად და არა მუსლიმმა თემმა და სახელმწიფომ ერთობლივად. სახელმწიფო ქმედით და სწორ ნაბიჯებს არ დგამს - მთავრობამ ამ სამმართველოში განაწესა დამფუძნებელი პირები, რომლებიც ქვეყანაში მცხოვრები მუსლიმებისთვის მიუღებლები არიან. მაგალითად, იგივე ალექსანდრე ბეგიაშვილი, რომელიც მართლმადიდებელი ქრისტიანია. წარმოიდგინეთ, რომ საპატრიარქოს სინოდში გადაწყვეტილების მიღების უფლების მქონე პირად მუსლიმი აირჩიონ. ეს ხომ არარეალურია?
 
სახელმწიფოს ასეთმა არაადეკვატურმა ქმედებებმა დააშორა ერთმანეთს მუსლიმი მრევლი და ხელისუფლება. როცა დაშორებულია მრევლი და სახელმწიფო ერთმანეთისგან, უფრო მეტი პრობლემა იქმნება. ჩვენ ვურჩევთ მთავრობას, ამ სამმართველოში მუსლიმი თემის წარმომადგენლები ჩართოს. რატომღაც სახელმწიფოს ეს სურვილი არ გააჩნია. უფრო მეტიც, გადაიდგა მაპროვოცირებელი ნაბიჯები. იგივე ჭელის მაგალითი რომ ავიღოთ, სადაც მინარეთის დემონტაჟი განხორციელდა და მოხეს მაგალითი, სადაც მეჩეთის ადგილზე საერო ნაგებობა კეთდება. შესაძლებელი იყო ბიბლიოთეკის სხვა ადგილას გახსნა და არა იმ ტერიტორიაზე, სადაც მუსლიმებს პრეტენზია აქვთ, რომ მეჩეთი მდებარეობდა.
 
 
 
-         თქვენ ამბობთ, რომ სამმართველოს წევრი მუსლიმები ასევე არიან თემისთვის მიუღებელნი. ვის გულისხმობთ?
 
 
– თუნდაც სრულიად საქართველოს მუფთ ჯემალ პაქსაძეს, რომელიც სამმართველოს დამფუძნებლებმა დანიშნეს. მიუხედავად მისი პიროვნების მიმართ პოზიტიური დამოკიდებულებისა, მრევლი გაემიჯნა იმ არასწორი მდგომარეობიდან გამომდინარე, რომელშიც უშუალოდ ამ სამმართველოს დამფუძნებლებმა ჩააგდეს. უფრო გასაგები რომ გახდეს, ეს ნიშნავს ზუსტად იმას, რომ მე რომ ვიღაცამ დამნიშნოს, დღეიდან შენ მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი ხარო, მოვა ჩემთან მრევლი თუ არა? ერთ მშვენიერ დღეს სახელმწიფომ მუსლიმების ჩართვის გარეშე გამოაცხადა, რომ ჩამოყალიბდა მუსლიმთა სამმართველო, მუფტი იქნება ჯემალ პაქსაძე და ამიერიდან თემმა მასთან უნდა ითანამშრომლოს. თქვენი მოსაზრებით, ეს სწორია? სხვათა შორის, პანკისელი მუსლიმები მას საერთოდ არ სცნობენ. რატომ? – იმიტომ, რომ ამ სამმართველოში ერთი პანკისელიც კი არ არის წარმოდგენილი.
 
ყველა, ვინც ამ სამმართველოს დამფუძნებელია, არააქტიური და არარელიგიური პირია. აქ არ არის საუბარი იმაზე, რომ ამ სამმართველოში მაინცდამაინც ის პირები უნდა დაინიშნონ, რომლებიც სახელმწიფოსთვის არიან მოუწონრები. საქართველოს მოსახლეობის 10 პროცენტი ისლამის მიმდევარია, რაც მინიმუმ, 500 000 მოქალაქეს ნიშნავს. თუ ამდენ მუსლიმში მთავრობას არ ჰყავს თუნდაც 10 პირი, რომელიც მისთვისაც და მუსლიმი თემისთვისაც ერთობლივად იქნებოდა მისაღები, მაშინ ჩვენ ქვეყანაში მართლაც არსებობს სერიოზული პრობლემები.
 
 
 
-         მაშინ რა იყო ამ სამმართველოს შექმნის მიზანი? 
 
 
– ვფიქრობ, რომ წინა ხელისუფლებამ სამმართველო მუსლიმ თემზე მაქსიმალური კონტროლის დამყარების მიზნით შექმნა. მაშინ მათ თანამშრომლობა შევთავაზეთ, თუმცა ჩვენი წინადადება არ მიიღეს. სამწუხაროდ, არ მიიღო შემდგომმა მმართველობამაც.
 
ამას ძალიან სერიოზული შედეგები მოჰყვა. პირველ რიგში – ის, რომ შეიქმნა რამდენიმე ორგანიზაცია და ფაქტობრივად, დაანაწევრა მუსლიმი მრევლი სხვადასხვა ჯგუფებად. გარდა ამისა, ჩამოყალიბდა ისეთი მარგინალური ჯგუფი, რომელმაც აღნიშნული სამმართველო სახელმწიფოს მარიონეტად აღიქვა და მისი მფარველობის ქვეშ რელიგიურ ცხოვრებაზე უარი თქვა.
 
ამ სამმართველოს შექმნით გამოწვეულმა პრობლემებმა ძალიან დიდი გავლენა მოახდინა იმ ახალგაზრდებზე, რომლებიც რელიგიურ მცნებებში ერკვევიან და ფაქტობრივად, არსებული სივრციდან განიდევნენ. ამან შეუწყო ხელი გარკვეული ბოღმის წარმოქმნას როგორც სამმართველოს, ასევე სახელმწიფოს მიმართ.
 
მსოფლიოში არსებულმა პოლიტიკურმა სიტუაციამ  კი „რადიკალიზაციას“ კიდევ უფრო შეუწყო ხელი. მე ვფიქრობ, რომ ეს მომავალში ქვეყანას უფრო მეტ პრობლემას შეუქმნის, რადგან  შეიქმნა იმის საფუძველი, რომ "რადიკალურმა ისლამმა" პოზიციები გააძლიეროს.
 
 
 
-         თქვენ ახსენეთ სიტყვა რადიკალიზაცია.. როგორც ცნობილია, სირიაში, "ისლამურ სახელმწიფოში" გასაწევრიანებლად საქართველოს მოქალაქეებიც ჩავიდნენ. თქვენი მოსაზრებით, რამ განაპირობა მათი გადაწყვეტილება?
 
 
– მე ვფიქრობ, რომ სახელმწიფომ რელიგიურ უმცირესობებთან მიმართებაში სწორი პოლიტიკა ვერ შეიმუშავა. მაგალითად, დაფუძნდა რელიგიათა სახელმწიფო სააგენტო, თუმცა არც მისი მუშაობაა  შეთანხმებული რელიგიურ უმცირესობებთან. პირიქით, ის უფრო მეტად ხელს უწყობს იმას, რომ მოხდეს სხვადასხვა ჯგუფების მარგინალიზაცია და ცდილობს, მათზე კონტროლი დაამყაროს. კონტროლის არავის ეშინია, მაგრამ არასწორი კონტროლი ქმნის ძალიან სერიოზულ პრობლემებს.
 
როცა არსებობს მუსლიმი თემის მაპროვოცირებელი გარე ძალები, თუნდაც ახლადჩამოყალიბებული „ისლამური სახელმწიფო“ და ამ დროს შენ შენივე ქვეყნის მოქალაქეს ავიწროებ, სრულიად შესაძლებელია, რომ მან მხარდაჭერისთვის სხვას მიმართოს და იმ სხვამ შეცდომაში შეიყვანოს.
 
რატომ არის, რომ პანკისის ხეობიდან ადამიანები საბრძოლველად მიდიან? რატომ არის, რომ 2011 წლამდე აჭარიდან არავინ წასულა და მხოლოდ 2011-ის შემდეგ გაჩნდა ეჭვები, რომ გარკვეული პიროვნებები აჭარიდანაც წავიდნენ? ეს მომენტები დამაფიქრებელია და აუცილებლად უნდა დავადგინოთ, თუ რა მომენტში გადაიდგა არასწორი ნაბიჯი. სახელმწიფო მრევლთან უნდა თანამშრომლობდეს, თუმცა ხელისუფლება თანამშრომლობს ადამიანებთან, რომლებიც რეალურად, ამ სფეროს მოწყვეტილნი არიან.
 
 
 
-         თუმცა იყო ეჭვები და ვარაუდები, რომ საქართველოდან მოქალაქეების ახლო აღმოსავლეთში გამგზავრებას ხელს უწყობენ მეზობელი ქვეყნებიც, მათ შორის სახელდებოდა თურქეთი...
 
 
– არ ფიქსირდება დაზუსტებული ფაქტი, რომ არსებობს ინტენსიური გადაბირებითი მცდელობები. თუმცა თუ ვამბობთ, რომ საუდის არაბეთი, თურქეთი ან სხვა რომელიმე მუსლიმური ქვეყანა ქართველების გადაბირებას ცდილობენ, მაშინ უნდა ვიფიქროთ იმაზე, თუ რაშია გამოსავალი. კარგით, ვთქვათ, რომ უცხო ქვეყნები ფარულად ან სხვა გზებით ცდილობენ, „გადაიბირონ“ ქართველი მუსლიმები - ჩვენ რას ვაკეთებთ ამ დროს? ჩვენ რა გავაკეთეთ იმისთვის, რომ ამ ქვეყნებს ჩვენი თანამოქალაქეების გადაბირების საშუალება არ მივცეთ? როცა საკუთარ ქვეყანაში მუსლიმ ახალგაზრდას განათლების მიღებაში არ უწყობ ხელს, არ რეაგირებ, როგორც სახელმწიფო, ადეკვატურად, როცა მუსლიმების პანსიონატზე პოლიციის თვალწინ აჭედებენ ღორის თავს, უნგრევ სალოცავს, უხერხავ მინარეთს, ამით ავტომატურად ეხმარები იმას, ვინც მუსლიმების გადაბირებას ცდილობს.
 
 
 
-         ანუ, მუსლიმური საგანმანათლებლო დაწესებულებების გახსნა ე.წ. „რადიკალური აზროვნების“ პრობლემის მოგვარების ერთადერთი საშუალებაა?
 
– მინდა, ხულოს მაგალითი მოგიყვანოთ. ხულო მაღალმთიანი რაიონია და იქ რელიგიური, ქართული და მთის ტრადიციები ერთმანეთშია შეზავებული. ამ ტრადიციების გამო გოგონები საშუალო განათლებას ვერ იღებენ, რადგან ტრადიციულად, გოგონა ახალგაზრდა ასაკში თხოვდება, რის შემდეგაც  სწავლის გაგრძელების საშუალება აღარ აქვს. შესაბამისად, მერვე-მეათე კლასიდან ახალგაზრდა გოგონები ფაქტობრივად, სწავლას ანებებდნენ თავს. მეორე საკითხია, რომ ბევრი მშობელი შვილს ქალაქში სწავლის გასაგრძელებლად ვერ უშვებს.  ამას ემატება ფინანსური, სოციალური და რელიგიური პრობლემები ინტეგრაციის თვალსაზრისით.
 
ჩვენ რა გავაკეთეთ ამ დროს? ხულოში გავხსენით საერთო საცხოვრებლები-პანსიონატები, სადაც ბავშვებს სწავლის დამთავრების საშუალება მიეცათ. წარმოიდგინეთ, წელს ხულოდან 30-მდე გოგონამ უნივერსიტეტში ჩააბარა. ეს რისი დამსახურება იყო? ეს იყო ზუსტად ასეთი ტიპის სასწავლებლის დამსახურება. 
 
გოგონების შემთხვევაში იმის შანსი, რომ ვიღაც მის გადაბირებას შეეცდება, ძალიან მცირეა, მაგრამ ბიჭების შემთხვევაში, შეიძლება, ითქვას, რომ უფრო სერიოზული პრობლემაა. დღეს არსებობს ინტერნეტი, არსებობს საერთაშორისო სკოლები, სადაც ვირტუალურ რეჟიმში ასწავლიან რელიგიას, როგორც სწორი, ისევე რადიკალური ინტერპრეტაციით. ამისთვის სადმე წასვლა საჭირო აღარაა. ბავშვმა შეიძლება, რადიკალური აზროვნება ისე აითვისოს, რომ სახლიდანაც არ დასჭირდეს გასვლა. ამიტომ მიმაჩნია, რომ ასეთი ტიპის საერთო საცხოვრებლები-პანსიონატები პოზიტიური და სწორი განათლების მიღებისათვის ძალიან კარგი საშუალებაა.
 
მე შემიძლია, კიდევ ერთი მაგალითი მოგიყვანოთ. ამასწინათ გამოქვეყნდა აჭარელი მუსლიმის, თამაზ ჭაღალიძის ინტერვიუ. მე ამ ადამიანს ვიცნობ, ის ჩვენთან ერთად ლოცულობდა მეჩეთში და თემის აქტიური წევრი იყო. მაგრამ სახელმწიფოს არაადეკვატურმა და გაუაზრებელმა დამოკიდებულებამ იმ დონემდე მიიყვანა, რომ ასეთი განცხადებები ეკეთებინა. რა თქმა უნდა, მისი ასეთი განცხადებები არ მომწონს და არ ვეთანხმები,  მაგრამ აქ მნიშვნელოვანი დამაფიქრებელი გარემოებებიც შეიძლება, დავინახოთ. რა გახდა მიზეზი, რომ მას სახელმწიფოსა და ქვეყნის მიმართ გაუჩნდა ასეთი აგრესია? ვფიქრობ, რომ ეს სწორედ სახელმწიფოს რელიგიური უმცირესობების მიმართ ჩამოუყალიბებელი, მცდარი და არასწორი  პოლიტიკის შედეგია. ჭაღალიძემ თავისი პოზიცია საჯაროდ დააფიქსირა,  მაგრამ შეიძლება, სხვა ადამიანებიც იყვნენ, რომლებიც ღიად არ საუბრობენ, მაგრამ „რადიკალურად“ აზროვნებდნენ. 
 
 
 
-         ამ ინტერვიუში ჭაღალიძე აცხადებს, რომ ის ჯიჰადს უჭერს მხარს,  ანგარიშსწორებით იმუქრება და მასზე განხორციელებულ ზეწოლაზე საუბრობს. თუ შეგიძლიათ იმის დადასტურება, რომ სამართალდამცველთა მხრიდან მასზე ზეწოლა ნამდვილად ხორციელდებოდა?
 
 
– დიახ, მან მოგვმართა კიდეც ამის თაობაზე და დახმარება გვთხოვა. ჩვენ დავაკავშირეთ ის  სახალხო დამცველის აპარატთან, რომელმაც ამ საკითხზე მისი ჩვენებები ჩაიწერა. მე როგორც ვიცი, მას ძირითადად, პრობლემებს უქმნიდნენ საზღვრის გადაკვეთა-გადმოკვეთაზე და იყო სხვა შემთხვევებიც. არ ვიცი, რატომ ახდენდნენ მასზე ზეწოლას, მაგრამ ის ღიად აცხადებდა, რომ აქტიური მუსლიმია და წვერსაც ატარებდა. ჩათვალეს, რომ ის რადიკალი მუსლიმი იყო და საფრთხეს წარმოადგენდა. სამართალდამცველებმა ამ პროცესის გაკონტროლება სცადეს, რაც, ჩემი მოსაზრებით, არასწორი მიდგომა იყო. ადამიანი ასეთ კონდიციამდე არ უნდა მიიყვანო და თუ მიიყვანე, ის კონტროლს უკვე ვეღარ დაექვემდებარება. შეიძლება, მისი რელიგიური ხედვები ვიღაცისთვის მისაღები არ იყო, მაგრამ მნიშვნელოვანი ის არის, თუ რატომ მივიდა ადამიანი ასეთ მდგომარეობამდე. ამ კითხვაზე პასუხი არავის აქვს, რადგან ისევ დგება საკითხი, თუ როგორ უნდა იმოქმედოს სახელმწიფომ ასეთ სიტუაციაში.
 
 
 
 – როგორც ვხვდები, მოქალაქეების „რადიკალიზაციისთვის“ პასუხისმგებლობას მხოლოდ სახელმწიფოს აკისრებთ. იმის თქმა გინდათ, რომ პირადი მოტივაცია არაფერ შუაშია?
 
 
– დიახ, ის არაფერ შუაშია, რადგან ეს განათლების ძალიან სერიოზული დეფიციტის შედეგია. საქართველოში ისლამი სათანადოდ არ ისწავლება, ამ რელიგიის მიმართ არც მიდგომაა ჩამოყალიბებული. აქედან გამომდინარე, ჩვენ შეგვიძლია, დავსვათ კითხვა: რამდენად იყო უზრუნველყოფილი იგივე პანკისის ხეობაში რელიგიის სწავლა? ვინ და რამ შექმნა პირობები, რომ ამ ადამიანებმა ახლო აღმოსავლეთში გამგზავრება გადაწყვიტეს? ამ კითხვებს ყველა არიდებს თავს. რატომ? – იმიტომ, რომ ამ კითხვების უკან სწორედ ის პრობლემები დგას, რაზეც ახლა ვსაუბრობ.
 
როცა ჩეჩნეთის ომის დროს პანკისის ხეობაში ლტოლვილები ჩამოვიდნენ, მათ რელიგიური განათლების მიღების საშუალება არ მიეცათ. გარდა ამისა, წინა ხელისუფლება ჩეჩნეთიდან ჩამოსული გარკვეული აზროვნების მქონე პირებით ხეობის გაკონტროლებას ცდილობდა, რამაც რადიკალური განწყობის „წახალისება“გამოიწვია.
 
აჭარას თუ დავუბრუნდებით, ახლა ბათუმში ძალიან მწვავედ დგას მეჩეთის მშენებლობის საკითხი. აქ მხოლოდ საკულტო ნაგებობაზე საუბარი არ არის - ეს უკვე დემოკრატიის, უფლებების დაცვის ან პირიქით, შევიწროების საკითხია. თუ სხვებს აქვთ უფლება, ააშენონ რელიგიური დანიშნულების ნაგებობები, მე რატომ არ მაქვს იგივე უფლება? როცა საბჭოთა კავშირი დაიშალა, ბათუმში ორი თუ სამი ეკლესია იყო, მათ შორის ერთი – კათოლიკური ეკლესია, რომელიც ამჟამად მართლმადიდებლებს აქვთ მითვისებული. ახლა კი ბათუმის ყველა უბანში ეკლესია შენდება - დღესდღეობით დაახლოებით 19 მშენებარე ტაძარი. რატომ არ შეიძლება, რომ ერთი დამატებითი მეჩეთიც აშენდეს? სახელმწიფოს და დომინანტი რელიგიის ასეთი დამოკიდებულება ქმნის გაბოროტების, შურისა და ბოღმის საფუძველს.
 
კიდევ ერთი საკითხი: აჭარაში საპასუხიმგებლო თანამდებობებზე მუსლიმი არ მუშაობს. მაგალითად, აჭარის უზენაეს საბჭოში 120 კაცია დასაქმებული და აქედან ხუთი მუსლიმიც კი არაა. რატომ? მუსლიმი არ სწავლობს, განათლებული არ არის, დეპარტამენტს ვერ უხელმძღვანელებს, თუ  მდივნად ვერ იმუშავებს? გამოდის, რომ ის თავის ქვეყანაში თვითრეალიზებას ვერ ახდენს და ესეც ქმნის ის საშიშ რადიკალურ გარემოს, რომელზეც უკვე ვისაუბრეთ.
 
მე არ ვამბობ, რომ ზოგადად რადიკალური აზროვნების პრობლემა ქვეყანაში მწვავედ დგას. მაგრამ ამ აზროვნების მოუწონარი ფორმები უკვე არსებობს. ის მიუღებელია ისლამისთვისაც, რადგან ყურანი ამბობს: “თუ ერთი ადამიანის სიცოცხლეს შეინარჩუნებ, მთელი კაცობრიობის სიცოცხლეს შეინარჩნებ, ხოლო ერთი ადამიანის სიცოცხლის ხელყოფა მთელი კაცობრიობის სიკვდილს ნიშნავს“. მკვლელობა ჩვენს რელიგიაში ძალიან დიდი ცოდვაა, მაგრამ სახელმწიფოსა და უმრავლესობის დამოკიდებულება ქმნის ისეთ გარემოს, რომელიც, საბოლოო ჯამში, ჩვენს ქვეყანაში არასწორი მიმართულების გაძლიერებას გამოიწვევს.
 
 
 
-         არსებობს ვარაუდი, რომ საქართველოდან წასული მოქალაქეები სირიაში ჩასვლამდე გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თურქეთში იმყოფებიან. თქვენი მოსაზრებით, თურქეთი ამ პროცესებში რა როლს თამაშობს?
 
 
– სიმართლე გითხრათ, მსგავსი ინფორმაცია არ მაქვს და არ ვიცი, თუმცა მიმაჩნია, რომ ეს აზრი უფრო ქსენოფობიურია, ვიდრე რეალობის შემცველი. დანამდვილებით არც არავინ არაფერი იცის. არა მგონია, რომ თურქეთის ფაქტორი ამ სიტუაციაში მნიშვნელოვანი იყოს იმდენად, რამდენადაც თუ ადამიანი წასვლას გადაწყვეტს, იქ უკვე არ აქვს მნიშვნელობა, სად გაივლის გადამზადებას – იქნება ეს თურქეთი, აჭარა, პანკისი, თუ რომელიმე სხვა ქვეყანა. აქ მნიშვნელოვანია, სახელმწიფო რას აკეთებს, აქამდე რატომ მივიდა ამ ადამიანის აზროვნება.
 
 
 
-         თუმცა თურქეთის გავლენა  საკმაოდ დიდია..
 
 
– სახელმწიფო რისთვის არსებობს? – იმისთვის, რომ თავისი ინსტიტუტები ქვეყნის უსაფრთხოების უზრუნველყოფისთვის აამუშავოს. მაგალითად, მსმენია მოსაზრება, რომ საქართველოში არსებულ მსგავს პანსიონატებს თურქები აფინანსებენ,  თუმცა არ დაფიქსირებულა არც ერთი მოსწავლე, რომელიც ამ სასწავლებლებიდან სირიაში გაემგზავრებოდა. მინდა, აღვნიშნო, რომ ეს პანსიონატები თურქების არ არის, მათ განაგებენ საქართველოს მოქალაქეები - აჭარელი მუსლიმები.
 
მხოლოდ ის გავიძახოთ, რომ თურქეთი სადღაც რაღაცას აფინანსებს, გამოსავალი არ არის. თურქეთი დღეს საქართველოს ჯარს აფინანსებს, საქართველოში ბევრი თურქი ბიზნესმენი სერიოზულ პროექტს ახორციელებს. ანუ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ხვალ და ზეგ თურქეთს უნდა ჩავბარდეთ? რა თქმა უნდა, არსებობს საფრთხეებიც და ამას არავინ უარყოფს. ამას სჭირდება შესაბამისი შეფასებაც. თურქეთი აფინანსებდა განათლების სამინისტროსთან არსებულ ფონდს, რომელიც ახორციელებდა ინგლისური, თურქული და სხვა ენების უფასო სწავლებას, მაგრამ ამაზე პრეტენზია არავის გამოუთქვამს.
 
როცა ამ თემებზე ღიად ვსაუბრობ, ცდილობენ, ქვეყნის მტრად მაქციონ.  ამიტომ კარგად ვხვდები, რამდენად არიან გულჩათხრობილები ის ადამიანები, რომლებსაც ღიად საუბარი არ შეუძლიათ. თუ მათი რიცხვი მომრავლდა, ეს უკვე სერიოზული პრობლემა იქნება. ჩვენს ქვეყანაში ამის ძალიან დიდი საფრთხე და საფუძველი არსებობს.
 
 
 
-         თქვენი მოსაზრებით, ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია ამ პროცესებში რა როლს უნდა თამაშობდეს?
 
 
– ქართულ ეკლესიას საკმარისი ფინანსური, სამართლებრივი და სხვა რესურსი აქვს იმისთვის, რომ რელიგიური უმცირესობების დაცვასა და მათთან ურთიერთობას ხელი  შეუწყოს.
 
სამწუხაროა, რომ ეკლესია მაპროვოცირებელ ძალად იქცა. მაგალითად, აჭარის ერთ-ერთ სოფელში, სადაც მხოლოდ მუსლიმები ცხოვრობენ, ჩავიდა სასულიერო პირი ცისტერნებით და აკურთხა მუსლიმების კუთვნილი  ყანა, ბაღი, კერძო საკუთრება, მათი ნებართვის გარეშე. ამას ხელმძღვანელობდა სპირიდონ აბულაძე, რომელსაც მუსლიმების მიმართ ძალიან უარყოფითი და უხეში დამოკიდებულება აქვს.
 
ვფიქრობ, რომ მართლმადიდებელი ეკლესია თავად უნდა იყოს უმცირესობების დამცველი. ეს უფრო შეუწყობს ხელს მეგობრული და სიყვარულზე დაფუძნებული ურთიეთობის აწყობას, რადგან ყველა რელიგია სწორედ სიყვარულსა და ერთმანეთისადმი შემწყნარებლობას ქადაგებს.
 
 
 
ახალი ამბების სააგენტო „Frontnews“
ს.კ.

  • 29/01/2015
  • 1529

კომენტარები

განაახლეთ


სტატიები

REZO AZİZ MİKELADZE

ისე ვცხოვრობთ, თითქოს არასოდეს ველით სიკვდილს

REZO AZİZ MİKELADZE

ყურბანი ისლამში

REZO AZİZ MİKELADZE

ჯემა’ეთი და მეჩეთი

REZO AZİZ MİKELADZE

მარხვა

REZO AZİZ MİKELADZE

სამოთხეში კვოტის დეფიციტი!

REZO AZİZ MİKELADZE

ხელმძღვანელობა


ქადაგებისქააბადან პირდაპირი ჩართვამედინადან პირდაპირი ჩართვა

სამხრობის ეზნამდე დარჩენილი დრო:

  • 00
  • :
  • 00
  • :
  • 00

ლოცვის დროს ბათუმში
ლოცვის დროს ბათუმში 23.11.2017
ცისკარი მზე ლანჩი დღის მეორე ნახევარში საღამო ღამ.ლოცვა
ორშაბათი 06:26 08:03 13:06 15:34 17:57 19:23
სამშაბათი 06:27 08:04 13:06 15:33 17:56 19:23
ოთხშაბათს 06:28 08:05 13:06 15:33 17:55 19:22
ხუთშაბათი 06:29 08:06 13:07 15:32 17:55 19:22
პარასკევი 06:30 08:08 13:07 15:32 17:54 19:21
შაბათის 06:31 08:09 13:07 15:32 17:54 19:21
კვირა 06:32 08:10 13:08 15:31 17:53 19:21